ရင္ထဲက ဆႏၵကို တိုတိုတုတ္တုတ္ ေၿပာရရင္ေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ကို ၿပန္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္႐ွိအေၿခအေန မွာေတာ့ ဘယ္လိုမွ မၿပန္နိူင္ေသးပါ။ နိုင္ငံၿခားကို ေရာက္ကာစက ကြ်န္ေတာ့္ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ မၿပည့္ေသးတာ ေႀကာင့္ မၿပန္ၿဖစ္ခဲ့ဘူး။ အေနနဲနဲ ႀကာလာေတာ့ ပညာေရးကလဲ တပိုင္းတစနဲ႔မို႔ ပန္းတိုင္မေရာက္ေသးခင္ မၿပန္ေသးပါဘူးေလဆိုၿပီး အလည္ေတာင္ မၿပန္ၿဖစ္ခဲ့ဘူး။ (စားရိတ္မတတ္ နိူင္တာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။) ပညာတတ္ ၿပန္ေတာ့ေကာ ကြ်န္ေတာ့္ပညာေရးနဲ႔ အံ့ဝင္ဂြင္က်ၿဖစ္မဲ့ အလုပ္နဲ႔ဝင္ေငြကို ၿမန္မာနိုင္ငံမွာ ႐ွာဖို႔ဆိုတာ မၿဖစ္နိူင္ေသးတာမို႔ ၿပန္ၿဖစ္ပါ့မလား မသိပါ။ (ကုန္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ စိတ္ပင္ပန္း၊ လူပင္ပန္းခံၿပီး ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြအတြက္ ထိုက္သင့္တဲ့ ေငြေႀကး မ႐ွာလို႔ မၿဖစ္ေသးဘူးေလ... ဟုတ္တယ္ဟုတ္)
လက္႐ွိ ဆႏၵကေတာ့ တက္ေနတဲ့ေက်ာင္း ၿမန္ၿမန္ၿပီး ခ်င္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မႏွစ္က အေဖ ေနမေကာင္းေတာ့ ေဆးကုသမႈစားရိတ္၊ အေဖ ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္ေတာ့လဲ သူ႔ဆႏၵအတိုင္း ဂူသြင္းသၿဂိဳလ္စားရိတ္၊ အဲ... အေဖ ေခါင္းခ်ရာ ေနရာေလး ေဘးမွာလဲ တ႐ုတ္ထံုးစံအရ အေမ့အတြက္ ေၿမေနရာ ႀကိဳ၀ယ္ထားရတဲ့ စားရိတ္စတဲ့ ေသာက္ေသာက္လဲ ကုန္ထားတဲ့ေငြေတြကို ၿပန္႐ွာေနပါတယ္။ အေဖက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ လာေနရင္း အေမရိကန္မွာပဲ ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အထက္တန္းေအာင္စာရင္း ထြက္ၿပီး မႀကာခင္မွာပဲ အေဖက ေလၿဖတ္သြားလို႔ ကြ်န္ေတာ္ (၁၈)ႏွစ္သား ေလာက္ကတည္းက မိသားစုတာဝန္ ထမ္းလာတာ အခုအခ်ိန္ထိ ဆိုပါေတာ့ေလ။ ဘာလိုလိုနဲ႔ ပညာေရးတဖက္၊ အလုပ္တဖက္နဲ႔ မိသားစုတာဝန္ယူခဲ့တာ ၁၈ႏွစ္ေတာင္ ႀကာခဲ့ၿပီေကာေလ။ ၿမန္မာၿပည္ကဘြဲ႔က လူသိတ္မေလးစားလို႔ လူ႐ိုေသ ႐ွင္႐ိုေသ ခံခ်င္ေလေတာ့ ဒီနိူင္ငံက လူေတြ ေလးစားေလာက္တဲ့ ဘြဲ႔ေလးတခု ရေအာင္လဲ အသက္ (၃ဝ) ေက်ာ္ေပမယ့္ ေခြးအိုႀကီး လက္ေပးသင္သလို ေက်ာင္းစာကို ႀကိဳးစားသင္ ေနေလရဲ႕..... အလုပ္လုပ္ရင္း ၊ အေမကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ရင္း နဲ႔ေပါ့ေလ။
ေမာင္ႏွမသားခ်င္းလား..... ႐ွိတာေပါ့ဗ်ာ... ႐ွိတာမွ သိတ္႐ွိ အေမက ထိုင္ဝမ္ အထြက္တိုးမ်ိဳးဗ်။ ေမာင္ႏွမက ကြ်န္ေတာ္အပါအဝင္ (၉)ေယာက္ေတာင္ ေမြးထားတာ။ ကြ်န္ေတာ္က အငယ္ဆံုးသားေလ..... ဒီေနရာမွာ မိဘတာဝန္ကို က်န္တဲ့သူေတြက မယူဘူးလားလို႔ ေမးစရာပါ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အၿပစ္မတင္ပါနဲ႔ေလ။ "တာဝန္ဆိုတာ တာဝန္သိမွ တာဝန္႐ွိတာပါ။" သူတို႔လား.... အားလံုး ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ခ်မ္းသာတာေပါ့....။ ဒါေပမယ့္ အေမနဲ႔ အေဖက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေနတာကိုပဲ ေပ်ာ္သတဲ့ ဟဲဟဲ..... သူတို႔ အေၿပာေပါ့ေလ။ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ မိဘကို လုပ္ေကြ်းၿပဳစုၿပီး ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ရတာကို ဝမ္းသာပါတယ္ေလ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အၿပစ္မတင္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္မိဘေတြ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ေနပါေစေလ.... အခုလားးးးး အေမက အိမ္မွာေနရတာ ပ်င္းလို႔ဆိုၿပီး နယူးေယာက္ဖက္ကို လည္လည္သြားေနေလရဲ႕.... ခရီးစားရိတ္လားးးး မေမးပါနဲ႔။ ဒီေကာင္ႀကီးပဲေပါ့ဗ်ာ။
ေနာက္ထပ္ ဆႏၵတခုကေတာ့ အိမ္ဝယ္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါေပါ့ဗ်ာ။ ဒီ အေမရိကန္မွာ ေနတာ (၄)ႏွစ္႐ိွၿပီဆိုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အိမ္နဲ႔ ေနခ်င္တဲ့ေရာဂါ ထၿပီေပါ့ေလ။ "အေမရိကန္အခက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အခ်က္" ဆိုၿပီး ၿမန္မာၿပည္ကေန ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ အတူတူ ဘုရင့္ေနာင္ထံုး ႏွလံုးမူၿပီး ေဖာင္ဖ်က္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက အိမ္ဝယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနေလေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ႐ူးၿပီေပါ့ေလ။ ၿမန္မာၿပည္မွာေနတုန္းကလဲ ကြ်န္ေတာ္လုပ္တဲ့ အဓိကစီးပြားေရးထဲမွာ အိမ္ေရာင္း၊အိမ္ဝယ္က ထိပ္ဆံုးကပါခဲ့တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ အိမ္ဝယ္ဖို႔ အ႐ူးထတာ မဆန္းပါဘူးေလ။ အေမရိကန္ စီးပြားေရးက သိသိသာသာ ထိုးက်ေနေလေတာ့ အေမရိကန္လူမ်ိဳးေတြ စီးပြားပ်က္ၿပီး အိမ္ေႀကြး မဆပ္နိုင္ ၿဖစ္ကုန္ႀကေတာ့ အိမ္ေတြကို ဘဏ္ေတြက သိမ္းၿပီး ေအာက္ေႀကးနဲ႔ ပက္ပက္စက္စက္ ခ်ေရာင္းေနတာ ပြဲေတာ္ႀကီး က်ေနေလရဲ႕...... အာ႐ွက တ႐ုတ္ေတြေတာင္ ဒီမွာ မေနပဲ အေမွ်ာ္အၿမင္႐ွိ႐ွိ ဒီမွာလာ အိမ္ေတြဝယ္ၿပီး ရင္းႏွီးၿမႈပ္ႏွံ ေနႀကတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေအာက္ေႀကးနဲ႔ လိုက္မဝယ္ရင္ ေနာင္ဝယ္ဖို႔ မစဥ္းစားပါနဲ႔။ ေစ်းတက္သြားရင္ ဘယ္လိုမွ လက္လွမ္းမမွီ နိူင္ပါဗ်ာ။ (အိမ္ဝယ္တာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး post တခု သီးသန္႔ ေရးပါအံုးမယ္။)
ကြ်န္ေတာ္ကို တိုက္တြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္ သူေနတဲ့အိမ္ အပါအဝင္ ဒီႏွစ္အတြင္း ဝယ္တာ အိမ္(၃)လံုးေတာင္ ႐ွိပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္လဲ အခု အိမ္ဝယ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵ ခ်ဥ္ခ်င္းတက္ ေနပါတယ္။ ဒီလအတြင္း အိမ္တလံုး ဝယ္ၿဖစ္ေအာင္ ဝယ္ပါ့မယ္။ အိမ္ဝယ္မယ္ဆိုလို႔ အထင္မႀကီးပါနဲ႔။ ဘဏ္ကေန ေငြေခ်းၿပီး ဝယ္မွာပါ။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက ဘဏ္မွာ ေငြေခ်းအရာ႐ွိ လုပ္ေနသူပါ။ ဘယ္သူဘယ္ဝါကို အိမ္ဝယ္ဖို႔ ေငြေခ်းမယ္။ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ကေတာ့ၿဖင့္ မယံုႀကည္ရေလာက္လို႔ ေငြမေခ်းဘူး စသည္ၿဖင့္ ဘဏ္ကိုယ္စား သူက ဆံုးၿဖတ္ရတဲ့သူပါ။ သူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္က ၿမန္မာၿပည္မွာ အထက္တန္းမွာကတည္းက ေက်ာင္းေနဖက္ေတြပါ။ အေမရိကန္ကို ထြက္လာေတာ့လဲ အတူတူပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿမန္မာၿပည္က ထြက္ဖို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အတူတူဝယ္ဖို႔ စီစဥ္ၿပီးကာမွ ကြ်န္ေတာ္က အိမ္မွာလုပ္စရာ အလုပ္ေလးေတြ မၿပတ္လို႔ (၂)လပဲ ေနာက္က် တာပါ။ ဘဏ္ကေငြေခ်းဖို႔ သူက အကူအညီေတြ အမ်ားႀကီး ေပးခဲ့တာပါ။ (ေက်းဇူး အရမ္းတင္တယ္ သူငယ္ခ်င္းေရ.... ငါ့အတြက္ သမီးေလး ေမြးေပးရင္ မင္းေက်းဇူးကို ေခြ်းနဲ႔ တသက္လံုး ၿပန္ဆပ္ပါ့မယ္.... :D)
ကြ်န္ေတာ့္ဘဝမွာ အၿဖစ္ခ်င္ဆံုးနဲ႔ အလုပ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵကေတာ့ အသက္ကေလး နည္းနည္းရရင္ ၿမန္မာၿပည္မွာ ၿပန္ေနၿပီး ခိုကိုးရာမဲ့ ကေလးေတြ အတြက္ မိဘမဲ့ ကေလးေက်ာင္း၊ အသက္ႀကီးမွ ဒုကၡေတြ႔ေနတဲ့ လူႀကီးေတြအတြက္ ေၿမခ်ခ်ိန္ထိ တာဝန္ယူေပးမယ့္ ဘာသာစံု ဘိုးဘြားရိပ္သာနဲ႔ မ႐ွိဆင္းရဲသား နာမက်န္းသူေတြကို ၿပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးမယ့္ ေဆး႐ံု တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္ခ်င္တာပါပဲ။ ၿမန္မာၿပည္မွာ ေနခဲ့တုန္းကလဲ ကြ်န္ေတာ္အားရင္ ဒီေနရာေတြကိုပဲ သြားၿပီး လိုအပ္တာေတြကို စီစဥ္လုပ္ကိုင္ေပးခဲ့ ေငြေရးေႀကးေရးအရ ေထာက္ပံ့ခဲ့တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆိုေပမယ့္ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာ ေငြ၊ပစၥည္း လွဴခဲပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အယူအဆအရဆိုရင္ ေဂါတမ ၿမတ္စြာဘုရားက ဒီစည္းစိမ္ ခ်မ္းသာေတြကို မလိုခ်င္လို႔ မင္းစည္းစိမ္ကိုစြန္႔ၿပီး ေတာထြက္ခဲ့တာမို႔ ဘုရားကိုသြားၿပီး ေငြလွဴတာကို သိတ္ၿပီး သေဘာမတူ ပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ( ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕ မိတ္ေဆြေတြ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကြဲလြဲ နိူင္ပါတယ္။) တေန႔ေန႔ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အထက္က ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြကို အသက္ထက္ဆံုး လုပ္ကိုင္သြားဖို႔ ဆႏၵေတြ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၿပင္းၿပခဲ့၊ ၿပင္းၿပေနဆဲမို႔ တတ္နိူင္သေလာက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ပါမယ္ခင္ဗ်ာ။
***ညီမေလးၿမဴးသွ်ရီ ေတာင္းဆိုတဲ့ "အၿဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ" Tagကို ေရးလိုက္ပါတယ္။ ေက်နပ္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ***
လက္႐ွိ ဆႏၵကေတာ့ တက္ေနတဲ့ေက်ာင္း ၿမန္ၿမန္ၿပီး ခ်င္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ မႏွစ္က အေဖ ေနမေကာင္းေတာ့ ေဆးကုသမႈစားရိတ္၊ အေဖ ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္ေတာ့လဲ သူ႔ဆႏၵအတိုင္း ဂူသြင္းသၿဂိဳလ္စားရိတ္၊ အဲ... အေဖ ေခါင္းခ်ရာ ေနရာေလး ေဘးမွာလဲ တ႐ုတ္ထံုးစံအရ အေမ့အတြက္ ေၿမေနရာ ႀကိဳ၀ယ္ထားရတဲ့ စားရိတ္စတဲ့ ေသာက္ေသာက္လဲ ကုန္ထားတဲ့ေငြေတြကို ၿပန္႐ွာေနပါတယ္။ အေဖက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ လာေနရင္း အေမရိကန္မွာပဲ ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အထက္တန္းေအာင္စာရင္း ထြက္ၿပီး မႀကာခင္မွာပဲ အေဖက ေလၿဖတ္သြားလို႔ ကြ်န္ေတာ္ (၁၈)ႏွစ္သား ေလာက္ကတည္းက မိသားစုတာဝန္ ထမ္းလာတာ အခုအခ်ိန္ထိ ဆိုပါေတာ့ေလ။ ဘာလိုလိုနဲ႔ ပညာေရးတဖက္၊ အလုပ္တဖက္နဲ႔ မိသားစုတာဝန္ယူခဲ့တာ ၁၈ႏွစ္ေတာင္ ႀကာခဲ့ၿပီေကာေလ။ ၿမန္မာၿပည္ကဘြဲ႔က လူသိတ္မေလးစားလို႔ လူ႐ိုေသ ႐ွင္႐ိုေသ ခံခ်င္ေလေတာ့ ဒီနိူင္ငံက လူေတြ ေလးစားေလာက္တဲ့ ဘြဲ႔ေလးတခု ရေအာင္လဲ အသက္ (၃ဝ) ေက်ာ္ေပမယ့္ ေခြးအိုႀကီး လက္ေပးသင္သလို ေက်ာင္းစာကို ႀကိဳးစားသင္ ေနေလရဲ႕..... အလုပ္လုပ္ရင္း ၊ အေမကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ရင္း နဲ႔ေပါ့ေလ။
ေမာင္ႏွမသားခ်င္းလား..... ႐ွိတာေပါ့ဗ်ာ... ႐ွိတာမွ သိတ္႐ွိ အေမက ထိုင္ဝမ္ အထြက္တိုးမ်ိဳးဗ်။ ေမာင္ႏွမက ကြ်န္ေတာ္အပါအဝင္ (၉)ေယာက္ေတာင္ ေမြးထားတာ။ ကြ်န္ေတာ္က အငယ္ဆံုးသားေလ..... ဒီေနရာမွာ မိဘတာဝန္ကို က်န္တဲ့သူေတြက မယူဘူးလားလို႔ ေမးစရာပါ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အၿပစ္မတင္ပါနဲ႔ေလ။ "တာဝန္ဆိုတာ တာဝန္သိမွ တာဝန္႐ွိတာပါ။" သူတို႔လား.... အားလံုး ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ခ်မ္းသာတာေပါ့....။ ဒါေပမယ့္ အေမနဲ႔ အေဖက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ေနတာကိုပဲ ေပ်ာ္သတဲ့ ဟဲဟဲ..... သူတို႔ အေၿပာေပါ့ေလ။ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ မိဘကို လုပ္ေကြ်းၿပဳစုၿပီး ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ရတာကို ဝမ္းသာပါတယ္ေလ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အၿပစ္မတင္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္မိဘေတြ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာမွာ ေနပါေစေလ.... အခုလားးးးး အေမက အိမ္မွာေနရတာ ပ်င္းလို႔ဆိုၿပီး နယူးေယာက္ဖက္ကို လည္လည္သြားေနေလရဲ႕.... ခရီးစားရိတ္လားးးး မေမးပါနဲ႔။ ဒီေကာင္ႀကီးပဲေပါ့ဗ်ာ။
ေနာက္ထပ္ ဆႏၵတခုကေတာ့ အိမ္ဝယ္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါေပါ့ဗ်ာ။ ဒီ အေမရိကန္မွာ ေနတာ (၄)ႏွစ္႐ိွၿပီဆိုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အိမ္နဲ႔ ေနခ်င္တဲ့ေရာဂါ ထၿပီေပါ့ေလ။ "အေမရိကန္အခက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အခ်က္" ဆိုၿပီး ၿမန္မာၿပည္ကေန ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ အတူတူ ဘုရင့္ေနာင္ထံုး ႏွလံုးမူၿပီး ေဖာင္ဖ်က္လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက အိမ္ဝယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနေလေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ႐ူးၿပီေပါ့ေလ။ ၿမန္မာၿပည္မွာေနတုန္းကလဲ ကြ်န္ေတာ္လုပ္တဲ့ အဓိကစီးပြားေရးထဲမွာ အိမ္ေရာင္း၊အိမ္ဝယ္က ထိပ္ဆံုးကပါခဲ့တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ အိမ္ဝယ္ဖို႔ အ႐ူးထတာ မဆန္းပါဘူးေလ။ အေမရိကန္ စီးပြားေရးက သိသိသာသာ ထိုးက်ေနေလေတာ့ အေမရိကန္လူမ်ိဳးေတြ စီးပြားပ်က္ၿပီး အိမ္ေႀကြး မဆပ္နိုင္ ၿဖစ္ကုန္ႀကေတာ့ အိမ္ေတြကို ဘဏ္ေတြက သိမ္းၿပီး ေအာက္ေႀကးနဲ႔ ပက္ပက္စက္စက္ ခ်ေရာင္းေနတာ ပြဲေတာ္ႀကီး က်ေနေလရဲ႕...... အာ႐ွက တ႐ုတ္ေတြေတာင္ ဒီမွာ မေနပဲ အေမွ်ာ္အၿမင္႐ွိ႐ွိ ဒီမွာလာ အိမ္ေတြဝယ္ၿပီး ရင္းႏွီးၿမႈပ္ႏွံ ေနႀကတဲ့အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေအာက္ေႀကးနဲ႔ လိုက္မဝယ္ရင္ ေနာင္ဝယ္ဖို႔ မစဥ္းစားပါနဲ႔။ ေစ်းတက္သြားရင္ ဘယ္လိုမွ လက္လွမ္းမမွီ နိူင္ပါဗ်ာ။ (အိမ္ဝယ္တာနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး post တခု သီးသန္႔ ေရးပါအံုးမယ္။)
ကြ်န္ေတာ္ကို တိုက္တြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုရင္ သူေနတဲ့အိမ္ အပါအဝင္ ဒီႏွစ္အတြင္း ဝယ္တာ အိမ္(၃)လံုးေတာင္ ႐ွိပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္လဲ အခု အိမ္ဝယ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵ ခ်ဥ္ခ်င္းတက္ ေနပါတယ္။ ဒီလအတြင္း အိမ္တလံုး ဝယ္ၿဖစ္ေအာင္ ဝယ္ပါ့မယ္။ အိမ္ဝယ္မယ္ဆိုလို႔ အထင္မႀကီးပါနဲ႔။ ဘဏ္ကေန ေငြေခ်းၿပီး ဝယ္မွာပါ။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းက ဘဏ္မွာ ေငြေခ်းအရာ႐ွိ လုပ္ေနသူပါ။ ဘယ္သူဘယ္ဝါကို အိမ္ဝယ္ဖို႔ ေငြေခ်းမယ္။ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ကေတာ့ၿဖင့္ မယံုႀကည္ရေလာက္လို႔ ေငြမေခ်းဘူး စသည္ၿဖင့္ ဘဏ္ကိုယ္စား သူက ဆံုးၿဖတ္ရတဲ့သူပါ။ သူနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္က ၿမန္မာၿပည္မွာ အထက္တန္းမွာကတည္းက ေက်ာင္းေနဖက္ေတြပါ။ အေမရိကန္ကို ထြက္လာေတာ့လဲ အတူတူပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၿမန္မာၿပည္က ထြက္ဖို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အတူတူဝယ္ဖို႔ စီစဥ္ၿပီးကာမွ ကြ်န္ေတာ္က အိမ္မွာလုပ္စရာ အလုပ္ေလးေတြ မၿပတ္လို႔ (၂)လပဲ ေနာက္က် တာပါ။ ဘဏ္ကေငြေခ်းဖို႔ သူက အကူအညီေတြ အမ်ားႀကီး ေပးခဲ့တာပါ။ (ေက်းဇူး အရမ္းတင္တယ္ သူငယ္ခ်င္းေရ.... ငါ့အတြက္ သမီးေလး ေမြးေပးရင္ မင္းေက်းဇူးကို ေခြ်းနဲ႔ တသက္လံုး ၿပန္ဆပ္ပါ့မယ္.... :D)
ကြ်န္ေတာ့္ဘဝမွာ အၿဖစ္ခ်င္ဆံုးနဲ႔ အလုပ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵကေတာ့ အသက္ကေလး နည္းနည္းရရင္ ၿမန္မာၿပည္မွာ ၿပန္ေနၿပီး ခိုကိုးရာမဲ့ ကေလးေတြ အတြက္ မိဘမဲ့ ကေလးေက်ာင္း၊ အသက္ႀကီးမွ ဒုကၡေတြ႔ေနတဲ့ လူႀကီးေတြအတြက္ ေၿမခ်ခ်ိန္ထိ တာဝန္ယူေပးမယ့္ ဘာသာစံု ဘိုးဘြားရိပ္သာနဲ႔ မ႐ွိဆင္းရဲသား နာမက်န္းသူေတြကို ၿပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးမယ့္ ေဆး႐ံု တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္ခ်င္တာပါပဲ။ ၿမန္မာၿပည္မွာ ေနခဲ့တုန္းကလဲ ကြ်န္ေတာ္အားရင္ ဒီေနရာေတြကိုပဲ သြားၿပီး လိုအပ္တာေတြကို စီစဥ္လုပ္ကိုင္ေပးခဲ့ ေငြေရးေႀကးေရးအရ ေထာက္ပံ့ခဲ့တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆိုေပမယ့္ ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာ ေငြ၊ပစၥည္း လွဴခဲပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အယူအဆအရဆိုရင္ ေဂါတမ ၿမတ္စြာဘုရားက ဒီစည္းစိမ္ ခ်မ္းသာေတြကို မလိုခ်င္လို႔ မင္းစည္းစိမ္ကိုစြန္႔ၿပီး ေတာထြက္ခဲ့တာမို႔ ဘုရားကိုသြားၿပီး ေငြလွဴတာကို သိတ္ၿပီး သေဘာမတူ ပါဘူးခင္ဗ်ာ။ ( ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕ မိတ္ေဆြေတြ လြတ္လပ္စြာ သေဘာကြဲလြဲ နိူင္ပါတယ္။) တေန႔ေန႔ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အထက္က ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြကို အသက္ထက္ဆံုး လုပ္ကိုင္သြားဖို႔ ဆႏၵေတြ ငယ္ငယ္ကတည္းက ၿပင္းၿပခဲ့၊ ၿပင္းၿပေနဆဲမို႔ တတ္နိူင္သေလာက္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ပါမယ္ခင္ဗ်ာ။
***ညီမေလးၿမဴးသွ်ရီ ေတာင္းဆိုတဲ့ "အၿဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ" Tagကို ေရးလိုက္ပါတယ္။ ေက်နပ္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ***
25 comments:
ဦးဟတ့္ၾကီးေရးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ေက်းဇူးေနာ္ အဆင္ေျပပါေစရွင့္
ဟ... comment ေရးတာလဲ ၿမန္ထွာ..... Thank u.
အျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵေတြထဲ ေယာကၡမေလာင္းလဲ ပါသကိုး
:D
အဆင္ေျပပါေစ...
မိိဘကုိသိတတ္ လုပ္ေကၽြးသူဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ ဆင္းရဲဒုကၡ မေရာက္ဘူး။ အခက္အခဲေတြ႔လဲ ခဏပါပဲ။
ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵကုိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏုိင္တဲ႔ အရည္အျခင္း ရွိမယ္ဆုိတာ ယုံၾကည္တယ္။
ဘေလာဂ္႔ေတြမွာ ကြန္မန္႔မေရးေပမယ္႔ ဘေလာဂ္႔စလုပ္ကထဲက ရင္းႏွီး ခင္မင္ရေသာ မိတ္ေဆြေကာင္းမုိ႔ အမွတ္တရ ေရးခဲ႔ပါတယ္။
All the best!!
SMNTL
ရႊန္းေရ... တမ်ိဳး မထင္ပါနဲ႔..... အဲဒီေကာင္ႀကီးကို ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ လြန္းလို႔ပါ.... ဟီးးးးးးးးး :D :P
နႏၵာေရ..... အဲဒါေႀကာင့္လားေတာ့ မသိဘူးဟ.... ဒုကၡေရာက္တိုင္း တေယာက္မဟုတ္ တေယာက္က ႏႈတ္၏ ေစာင္မၿခင္း၊ ကိုယ္၏ ေစာင္မၿခင္းနဲ႔ ကူညီႀကေလရဲ႕....
ငါ့ဆီ ေရာက္ရင္ comment မွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ c-box မွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေရးပါဟာ..... နင္ အထီးက်န္ၿပီး အဲဒီလို lonely ေနတာ ၿမင္ရင္ စိတ္မေကာင္းလို႔ပါ...... ငါတို႔ အရင္လိုပဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ blogging ႀကရေအာင္.....
ကိုဟတ္ႀကီးေရ...... ကိုဟတ္ႀကီး အေမက NY ကို လာလည္တာလား က်ေနာ္စီကုိ လႊတ္လိုက္ေနာ္ ျပဳစုပါရေစေနာ္ ..... က်ေနာ္က ဒီမွာ ေနတာပါ
ဆႏၵေတြ ျပည့္စံုပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးသြားတယ္ဗ်ိဳ႕ း))
ျဖစ္ခ်င္တာေတြလဲ မနဲဘူးေနာ္.. ငါလဲ အိမ္ျပန္ခ်င္တာာာ ဒီေႏြအတြက္ အားခဲထားတာ ပိုအေရးႀကီးတဲ့ အေျခအေန အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ မျပန္ျဖစ္ေတာ့ဘူး :(
အိမ္၀ယ္ခ်င္တာကလြဲရင္ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ အေတာ္တူတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂ နွစ္ေလာက္ေနပီးရင္ ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႕ စိတ္ကူးထားတယ္ဗ်... ေက်ာင္းတက္လာတာ ၆ ႏွစ္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မွာေလ... မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္နဲ႕ ျပန္ေတာ့မယ္ :)
ျပတိုက္ရွင္ၾကီးေရ ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵေတြက တယ္မ်ားသကိုး။
အလံုးစံု ျပည္႔၀ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္ဗ်ာ။
စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္
လူလ: မဂၤလာပါ ကိုဟၾကီး။ ဆႏၵေတြျပည့္၀ပါေစ
ျပတိုက္ႀကီးေရ ...
မျဖစ္ႏိုင္တာမပါတဲ့ ဆႏၵေတြဆိုေတာ့
ျဖစ္လာမွာပါဗ်ာ ။
အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ိဳ႔
အေဟးေဟး
(ရင္ဘတ္ေတြေတာ့ အေတာ္ေလးတူသား)
I BELIEVE YOU CAN DO IT!
ကိုဟတ္ေရ
အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့
ေအာက္က စာပုဒ္ေလးပါပဲ။ က်မနဲ႔တူေနတယ္။
အခုေတာင္ ျပန္ခ်င္ေနတာ။
ခင္မင္လ်က္
ကြ်န္ေတာ့္ဘဝမွာ အၿဖစ္ခ်င္ဆံုးနဲ႔ အလုပ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵကေတာ့ အသက္ကေလး နည္းနည္းရရင္ ၿမန္မာၿပည္မွာ ၿပန္ေနၿပီး ခိုကိုးရာမဲ့ ကေလးေတြ အတြက္ မိဘမဲ့ ကေလးေက်ာင္း၊ အသက္ႀကီးမွ ဒုကၡေတြ႔ေနတဲ့ လူႀကီးေတြအတြက္ ေၿမခ်ခ်ိန္ထိ တာဝန္ယူေပးမယ့္ ဘာသာစံု ဘိုးဘြားရိပ္သာနဲ႔ မ႐ွိဆင္းရဲသား နာမက်န္းသူေတြကို ၿပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးမယ့္ ေဆး႐ံု တည္ေထာင္ ဖြင့္လွစ္ခ်င္တာပါပဲ။
က်မလည္းတရုတ္ဘဲေလ..ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖာ္ေတြေပါ႔..အတိုလား အရွည္လား လက္စကလားလို႔ မေမးေတာ႔ပါဘူး တရုတ္လိုဘာမွနားမလည္လို႔ပါ..အေဖေလၿဖတ္တာတူတယ္. ဒါေပမဲ႔ အသက္ရွိေနေသးတယ္..
အိမ္၀ယ္ခ်င္တဲ႔စိတ္ရိွတာေတာ႔ မတူဘူး..ရွိသမွ်အကုန္ မိဘေမာင္ႏွမေတြေပးလိုက္လို႔ ..ဒါေပမဲ႔ ေက်နပ္တယ္..လည္စရာဘေလာ႔ဂ္အိမ္ေလးေတြရိွေနေသးလို႔ ကိစၥမရိွဘူးဗ်,အိမ္မပိုင္လဲ....
ေနာက္ဆံုးအခ်က္လည္းတူတယ္...အိမ္ၿပန္ခ်င္တာေတာ႔မေၿပာပါနဲ႔ေတာ႔ဗ်ာ...ခင္ဗ်ားကက်ဳပ္ထက္ ကံေကာင္းတယ္..အေမကအနားရိွေနလို႔...က်ဳပ္ကဒီမွာတေယာက္ထဲ..
ခင္ဗ်ားအေမ နယူးေယာ႔ခ္ လာတယ္ဆိုေတာ႔ ေတြ႔ရင္ေတာ႔ ခင္ဗ်ားပံုစံကိုမွန္းလို႔ရတာေပါ႔ေလ..အေမနဲ႔တူတယ္ဆိုရင္ေပါ႔ေလ....
မိဘေပၚတာ၀န္ေက်တဲ႔သားတေယာက္ ဆႏၵနဲ႔ထပ္တူက်ပါေစ.....
mie nge
မိဘကို ျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ရတာ မဂၤလာ တပါးပဲ မဟုတ္လား? ျပတိုက္ႀကီး၊ အိမ္ဝယ္တဲ႔ ပို႔(စ္)ေလးဖတ္ခ်င္ပါတယ္၊ အခ်ဳိ႕သူေတြလည္း အိမ္ထိုးအပ္ၾကတယ္ ဘာေၾကာင္႔လဲ ? သိခ်င္ပါတယ္ဗ်ားးးးးးးးးးးး
အိမ္ဝယ္တဲ့အေၿကာင္းေလး step by step ေ၇းေပးေနာ္။ သိတ္နားမလည္ေသးလို့အိမ္ဝယ္ဖို့လန့္ေန
ေသးတယ္။
ဦးဟတ္ၾကီးေရ မိဘေက်းဇူးသိတတ္လွခ်ဥ္လား မပူနဲ႕ ေကာင္းစားဦးမွာ သိလား ဦးက တကယ္ေျပာတာ သမီး က မလိမ္ဘူး ဟဟဟဟ ၃၀ ျဖစ္ေနျပီေနာ္ တကိုယ္တည္းပဲေနေတာ႕မလား ၾကီးလာရင္ ေဆးေပးမီးယူေလး တေယာက္ေတာ႕ ရွိသင္႔တယ္ေနာ္ ဦး ဟတ္ၾကီးေရ အဟက္ အဟီး (ေျမွာက္ေပးလုိက္ဦးမွ ) ဟဟဟဟ
တာ႕တာ
ေသခ်ာဖတ္သြားပါသည္.
က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစ။
ေသခ်ာဖတ္သြားတယ္၊ ဆႏၵဆိုတာ စိတ္ကူးမႈ႕ေပၚမူတည္တယ္၊ စိတ္ကူးမရွိဘဲ အနာဂတ္ဆိုတာ ရွိမလာဘူး၊ အလံုးစံုေသာ ဆႏၵေတြက မျဖစ္နိုင္တဲ့ အေျခအေနလံုးဝ မရွိလို႕၊ ျဖစ္လာမွာ ေသခ်ာတယ္ ဆုေတာင္းေပးစရာေတာင္ မလိုေတာ့ဘူး။ အိမ္ေရာင္း အိမ္ဝယ္ ပိုစ့္ေလး ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္။
ေအာ္္....... ကိုေဇာ္ (ေၿခလွမ္းသစ္) က NY သားကိုးဗ်။ သိတာ ေနာက္က် သြားတယ္ဗ်ာ။
ကိုရင္ေနာ္၊ ခင္ေလးငယ္ေရ..... Thank U. ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ ၿပည့္ပါေစဗ်ာ။
AP ေရ..... သိေနတယ္ေလ..... အဲဒါေႀကာင့္ မင္းသမီး မေရးခင္ အရင္ေရး လိုက္တာ.... :D :P
၂ႏွစ္ ေနရင္ တကယ္ ၿပန္ေတာ့မွာလား။ ငါေတာ့ ေနရအံုးမယ္ဟာ.....
ေဟာဗ်ာ.... မမီးငယ္ကလဲ NY သမီးပ်ိဳကိုး.... ေကာင္းကြာ.. ဟားးးးး ကြ်န္ေတာ္က လက္စက.. :D ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္မို႔ဗ်ိဳ႕... အေမက NY ကေန ဇြန္(၁၇) ၿပန္မယ္ဗ်။ Queens က ဦးေလး အိမ္မွာ တည္းတယ္။
ကိုဒူကဘာႀကီး လည္လည္လာတာ ေက်းဇူးေနာ္။ ဟုတ္... ကြ်န္ေတာ္လဲ အိမ္post ကို ေရးအံုးမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ေတးထားတယ္။
Anonymous ေရ ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္ေတာ္ေရးပါ့မယ္။
ငွက္ေလးေရ..... အသက္ကို ေမ့ထားတယ္။ ခလုတ္မတိုက ္ေႀကးေလ.... အၿမင္မေတာ္ရင္ တေယာက္အၿမန္႐ွာေပးးးးး :D.... ေနာက္တာပါဟာ...
တေယာက္ထဲပဲ ေနပါရေစေတာ့.... :P
အမ ခင္ဦးေမေရ.... လာလည္ၿပီး ေသေသခ်ာခ်ာ စာဖတ္တာ၊ ဆုေတာင္း ေပးတာအတြက္Thank U.
ဟ.. မလား႐ိႈးသူေတာ့ အသက္႐ွည္အံုးမယ္။ ဒီက သူ႔ဆီ မေရာက္တာ ႀကာေနၿပီမို႔ လာလည္မလို႔ ေတြးေနတုန္း သူကဦးသြားၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္လဲ ၿဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ဆံုးၿဖတ္ထားတယ္။ တည္ေထာင္တာထိ လုပ္နိူင္တယ္။ လန္႔တာက တည္ေထာင္ၿပီး ေရ႐ွည္တည္တန္႔ေအာင္ ထိန္းသိမ္းဖို႔က မလြယ္ဘူးဗ်။
ဦးဟတ္ၾကီးေရ ေရးျပီးသားမို႔လို႔ မတဂ္ေတာ႔တာ ေနာ္သိလား အိမ္မွာလဲ ဒီအေၾကာင္းေရးထားတယ္ ရွင္႔ မအားဘူးထင္တယ္ ဘာလဲ တေယာက္တည္းမေနခ်င္ေတာ႕လို႔ ၂၀၁၀ အမီ ရွာေနျပီလားးးး ဟဟဟဟဟဟ
တာ႔တာ ဦးဟတ္ၾကီးေရ ဘုိင္
ကိုဟတ္ေရ
က်မလည္းလံုးဝကိုမအားတာ
သတိတရရွိပါတယ္
မိဘေက်းဇူးသိတတ္တဲ့ကိုဟတ္
လိုအင္ဆႏၵျပည့္ဝပါေစ
ခင္မင္လ်က္
ကုိဟတ္ေရ
ၿဖစ္ခ်င္တ႔ဲလိုအင္ဆႏၵျပည့္ဝပါေစ..
မိဘကို လုပ္ေကၽြးတဲ႔ သားသမီး ဘယ္ေတာ႔မွမဆင္းရဲပါဘူး ဒြတ္ခေရာက္လဲ ခဏပါဘဲ ..ၾကိဳးစားပါရွင္ အားေပးေနပါတယ္ ..ေမေလးလဲ စင္ကာပူမွာ အိမ္ဝယ္ခ်င္ေနတာရွင္႔ တသက္လုံးၿမန္မာၿပည္မွာ ႏုိင္ငံၿခားသားအေနနဲ႔ေနလာရတဲ႔ မိဘ ႏွစ္ပါးကို စင္ကာပူမွာ အေၿခခ်ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္
အကို႔ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
ခင္တဲ႔
ေမေလး
ကိုအညတရႀကီးေရ... ေမာင္ႏွမ ၉ ေယာက္ထဲမွာမွ မိဘကို လုပ္ေကၽြးျပဳစုခြင့္ရတာ ကုသိုလ္ ေကာင္းလိုက္တာ။ မိဘမဲ့ကေလးေတြနဲ႔ ဘိုးဘြားေတြ မရွိဆင္းရဲသား နာမက်န္းသူေတြ ကို ကူညီခ်င္တဲ့ မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ဆႏၵလည္း ျပည့္ဝပါေစလို႔ ေလးေလးနက္နက္ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္...
Post a Comment